Πολλοί λέν' ότι οι ρομαντικές ιστορίες δεν διαρκούν πολύ. Πριν από μερικά χρόνια (Οκτ.2003-Φεβ.2004 η επίσημη έναρξη) κανένα από τα ιδρυτικά μέλη του Ash In Art και τους φίλους του δεν πίστευε ότι το Σπίτι Ασυνάρτητων Υποθέσεων Τέχνης – Ash In Art – αστική μη κερδοσκοπική (αρ. 3181/2004) μπορεί να επιβιώσει ανάμεσα στις τόσες επαγγελματικές σχολές και τις γκαλερί-επιχειρήσεις. Στην κοινωνία μας λίγοι – και μετρημένοι στα δάκτυλα – ήταν σε θέση να ενθαρρύνουν την αληθινή (ερασιτεχνική) πλευρά της Τέχνης (και της ζωής), όχι ότι οι επαγγελματίες δεν είναι ο σταθερός κορμός που γύρω του απλώνονται τα φύλλα! Το καταστατικό του Ash In Art ανεφέρει ότι «η Τέχνη ανήκει σε όλους» εμείς έπρεπε να επιλέξουμε τα εργαλεία και να βρούμε τον τρόπο να φτάνουμε μέχρι εκεί.

«Το ομορφότερο έργο τέχνης για ένα παιδί που πεινάει είναι ένα ποτήρι γεμάτο γάλα»
έλεγε ο Ζαν Πολ Σαρτρ, ο σπουδαίος αυτός ουμανιστής, κι αυτό έγινε το σύνθημά μας. Λίγοι, υποστηρίζουν σθεναρά, ακόμη και σήμερα, τη δημιουργική αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου μας, χωρίς να έχουν ιδίον όφελος - από κέρδος μέχρι...ψήφους-συνειδήσεις (Ανεπίσημα, οι γονείς μας θα έπρεπε να ή είναι πάντα οι πιο ευχαριστημένοι που επιλέξαμε αυτό τον τρόπο ζωής). Με μία μικρή συνδρομή στα μαθήματα τέχνης κερδίζουμε την ανεξαρτησία μας καθημερινά - είναι ίσως η χαμηλότερη συνδρομή στην Αθήνα, ίδια από την πρώτη στιγμή. Υπήρχαν και υπάρχουν βεβαίως και σήμερα σημαντικοί φορείς και κέντρα που προσφέρουν πιθανόν κάποια δωρεάν μαθήματα για απασχόληση και εκπαίδευση (από κέντημα μέχρι ...βιομηχανικό κόσμημα) με εξασφαλισμένες εγκαταστάσεις και εξοπλισμό που συντηρείται και ανανεώνεται μέσα από κονδύλια ενός τακτικού προϋπολογισμού μικρού ή μεγάλου... αλλά δεν ανταγωνιζόμαστε κανέναν. Ίσα – ίσα. Όταν το ταλέντο διακρίνεται ενθαρρύνουμε και υποδεικνύουμε όσο μάς επιτρέπεται κάποιες οδούς (στο Ash In Art έτσι κι αλλιώς η σπουδή σε κάθε μάθημα είναι μονοετής και πρωτοβάθμια).

Tι έγινε ρε παιδιά...;
ΙΕΚ / ιδιωτικές σχολές μάς ζήτησαν συνεργασία! Προϊόντα - χορηγοί θέλησαν να απορροφήσουν αυτή την απήχηση και καλλιτεχνικές σχολές έστειλαν ευχαριστήριες επιστολές γιατί κάποιος "δικός μας" μάλλον εντάχθηκε εκεί. Μα δεν ζούμε σε κάποια νησίδα ξεκομμένη από πληροφορίες και ανάγκες! Πολλοί εικαστικοί εκθέτες που παρουσιάζουν έργα τους στο Ash In Art κυρίως για πρώτη φορά - o εκθεσιακός μας χώρος παραχωρείται δωρεάν - συνεχίζουν επαγγελματικά και το παλεύουν, πότε άνισα πότε με το ταλέντο τους. Αλλά και ορισμένοι μαθητές βγάζουν το ψωμί τους με μόνο όπλο μία βεβαίωση που τους δόθηκε από το Ash In Art, παράλληλα με την αγάπη τους για την τέχνη που διδάχθηκαν. Και είναι πολλοί περισσότεροι-ες όσοι και όσες απλά ευχαριστήθηκαν το μάθημα και αισθάνθηκαν καλά μαζί μας στον ελεύθερο χρόνο τους! Γιατί γνωρίστηκαν εδώ απέκτησαν φιλίες και όχι μόνο. 80.000 και πλέον το σύνολο των επισκεπτών στις δραστηριότητές μας, παράλληλα με προσκλήσεις για συμμετοχή σε σημαντικά εναλλακτικά φεστιβάλ, με αδιάλειπτη λειτουργία και ρυθμική δράση όλο αυτό τον καιρό με πάνω από 400 μικρές παραγωγές και εκδηλώσεις. Με αρκετά ζητήματα εσωτερικής λειτουργίας που πρέπει να λύνουμε όσο η δραστηριότητά μας απλώνεται αλλά και με σταθερά βήματα στην προσπάθεια ενθάρρυνσης, συμμετοχής και δημιουργικότητας..

"Μπαίνουμε ..." μετά από 4 χρόνια
Το Ash In Art δεν είναι ποτέ ίδιο, εξελίσσεται χάριν της μαζικής συμμετοχής του απλού κόσμου. Ξεκινήσαμε χωρίς συγκεκριμένες αισθητικές φόρμες και καταφέραμε να ορίσουμε ένα νέο πεδίο στις τέχνες που καιρό έψαχνε χώρο για να αναπνεύσει. Εκατοντάδες νέοι και νέες εμπιστεύτηκαν την προσπάθειά μας άντρες, γυναίκες, μετανάστες, εργαζόμενοι, υπάλληλοι, στελέχη, επαγγελματίες, φοιτητές, νεαρών κυρίως ή και μεγαλύτερων ηλικιών. Η επικοινωνία με τον κόσμο που αγκάλιασε την προσπάθεια της πολυεπίπεδης συνύπαρξης μάς έδωσε την δυνατότητα να οργανώσουμε καλύτερα τα σχέδιά μας και να εξυπηρετήσουμε με τον καλύτερο τρόπο τις ανάγκες που προέκυψαν. Μοναδικό μας πρότυπο ήταν και παραμένει η ανάγκη μας να κινηθούμε έξω από τον εμπορευματικό ιστό και η χαρά να μεταδώσουμε τις γνώσεις μας ώστε στην πόλη που ζούμε να αλλάζουμε την ποιότητα της ζωής μας και όποτε μπορούμε να απολαμβάνουμε δημιουργικά την σχέση μας με τον ελεύθερο χρόνο μέσα από τις τέχνες, να σε μία εποχή που αυτό θεωρείται σχεδόν πολυτέλεια ή ...χάσιμο χρόνου!

5ος χρόνος - Η χρονιά του Ash In Art
Η επίσημη πολιτεία αδυνατεί να ενισχύσει οικονομικά ή υλικοτεχνικά την δράση μας αλλά επιμένουμε και με τον καιρό γινόμαστε πιο έμπειροι και πιο αποδοτικοί, βρίσκουμε λύσεις που βοηθούν στον σκοπό μας. Σημαντική συνεισφορά σε αυτό έχουν οι δάσκαλοι που προσπαθούν πάντα για το καλύτερο και όλο αυτό δημιουργεί μία ξεχωριστή δυναμική. Ο χώρος μας γίνεται πιο ζεστός και πιο λειτουργικός, πιο ασφαλής και γνήσιος παραμένοντας μέσα στα όρια ενός τοπικού εγχειρήματος έστω κι αν το Ash In Art γίνεται πολύ γνωστό κυρίως έξω από τα όρια του Μετς ή του Γκύζη από όπου αρχικά ξεκίνησε. Δεκάδες αναφορές και δημοσιεύματα, εκατοντάδες νέοι φίλοι κάθε χρονιά, στηρίζουν μία ή πολλές παράλληλες υποθέσεις τέχνης που θα μπορούσαν να έχουν στην κυριολεξία τον τίτλο: «Επιβίωση πολιτιστικού φορέα σε συνθήκες ...άγριας καταδίωξης»!

Ήδη στα πλαίσια των 5 χρόνων κυκλοφόρησε η ποιητική συλλογή «Μονοδιάλογοι» που θα βρείτε στο Ash In Art δωρεάν (για όσο χρονικό διάστημα υπάρχει στοκ) ενώ τον Ιούνιο 2009 θα πραγματοποιηθεί το 1o Myspace/Ashinart festival (t.b.a.)
